ความกลัวทำให้คนหาที่พึ่ง ไม่ใช่เพื่ออะไรอื่น นอกเสียจากความปลอดภัยของตนเอง ดูเหมือนว่า แม้เราจะรับรู้ถึงสัจจะนิรันดรที่ว่าทุกคนต้องตาย แต่ก็ยังไม่สามารถรับความตายนั้นได้ แม้ชีวิตเราจะกระจ้อยร่อยและปลิดปลิวง่ายเพียงแค่เสี้ยวลมหายใจของพระเจ้า เราก็ยังกระเสือกกระสนต่อรองและยื้อยุดสิ่งนี้เอาไว้  การแบ่งกลุ่มเริ่มแพร่ขยาย และเห็นชัดถีงแนวทางที่แตกต่างกันอย่างโดดเด่น มนุษย์หรือพระเจ้า และพระเจ้าก็ชนะในเกมการแบ่งค่าย ที่มีซุปเปอร์มาร์เก็ตเล็กๆในเมืองห่างไกลเป็นเวที

หากจะเปรียบเทียบเอาเพลิน อย่างเรียบง่าย หากหมอกนั้นเหมือนม่านศีลธรรม มนุษย์ที่อยู่ “ภายใต้หมอก” ก็คือสภาวะของมนุษย์ก่อนการมีศีลธรรม ความนิยมเหตุผลเกิดก่อนที่เราจะมีศีลธรรม และปลิวหายไปอย่างง่ายดาย (เรื่องนี้ผู้เขียนค่อนข้างแน่ใจว่าเราใช้เหตุผลก่อนใช้ศีลธรรม ถ้ายึดตามฮอบส์ยิ่งไม่ต้องสงสัย เราใช้เหตุผลเพื่อรักษาเผ่าพันธุ์ของเราจากการแก่งแย่งกันเอง ศีลธรรมนั้นมาทีหลังและเป็นเรื่องของสังคมล้วนๆ)

                เมื่อตัดศีลธรรมผู้เคร่งครัด เราเหลือเพียงพระเจ้า(ในแบบดั้งเดิมและดุดัน) และตัวเราเท่านั้น คนส่วนใหญ่เลือก พระเจ้า แม้จะเป็นพระเจ้าที่หิวกระหายเลือดเนื้อและเดียดชังสิ่งสร้างของพระองค์เอง ไม่รวมความพร้อมจะลงโทษมนุษย์ตาดำๆอยู่ร่ำไป ไม่แปลกอะไรที่การได้มาซึ่งบางสิ่งหมายถึงการเสียบางสิ่ง และเป็นทางที่สุดวิเศษในการเสียส่วนน้อยเพื่อรักษาส่วนใหญ่ โดยปราศจากคำถามว่า คนส่วนใหญ่นั้นมีค่าพอที่จะอยู่ต่อไปหรือไม่ เหยื่อสังเวยในครั้งนี้คือทหารหนุ่มน้อย ผู้รู้เห็นความเป็นไปของเหตุการณ์เบื้องหลัง เรื่องวุ่นวายนี้มาจากความ “อยาก”รู้ของทหาร อยากรู้ถึงอีกซีกมิติที่ทับซ้อน ตามปรกติวิสัยที่ดี จึงเริ่มจากการสงสัย ตั้งสมมุติฐานและทดลอง ผลจากการทดลองปรากฏเป็นหมอกหายนะที่มีสัตว์ประหลาดจากต่างมิติหลุดเข้ามาพร้อมๆกัน

            ฝูงชนแห่ร้อง เคียดแค้น และปรารถนาจะฉีกเนื้อหนุ่มน้อยคนนี้ ในฐานะตัวแทนของความห้าวหาญและไร้มรรยาทของมนุษย์ในการกระทำสิ่งไม่บังควร เช่นการเหยยีบดวงจันทร์ ทำแท้งและโคลนนิ่ง มีดทำครัวแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่าลงบนร่างของทหารหนุ่ม พร้อมเสียงตะโกนยินดี ราวกับจับตัวฆาตกรสังหารโหดหลายร้อยศพมาลงโทษได้ เพียงแต่ว่าเจ้าของร่างโชกเลือดเป็นเพียงคนที่รับรู้ และแค่รับรู้อย่างไร้อำนาจเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ทหารหนุ่มกลายเป็นเหยื่อสังเวย เพื่อประกันความปลอดภัยจากพวกสัตว์ที่จะไม่มาจู่โจมในตอนกลางคืน ตามคำทำนายของพระแม่ทรงศักดิ์ น่าแปลกยิ่งนักจะว่าตรงตามคำทำนายหรือจะว่าเป็นเรื่องบังเอิญก็สุดจะหยั่งรู้

                คนกลุ่มน้อยเดือดร้อนใจ ทั้งสภาพที่วิปริตและบ้าเลือดของสถานที่นี้ และของมนุษย์อีกกลุ่ม ทำให้พวกเขาไม่อาจรั้งรอได้นานนัก รุ่งเช้าเป็นกำหนดนัดหมายที่จะละทิ้งสถานที่นี้ไป ไปตายเอาดาบหน้าดีกว่างถูกจับโยนเป็นเครื่องสังเวย คนกลุ่มน้อยหลบหลีกและแอบนัดหมาย เมื่อรุ่งเช้าสมัครพรรคพวกไม่เกิน10 คนก็พร้อมจะเดินทาง ทว่าพระแม่ผู้ทรงสิทธิ์ ผู้ได้นั่งบนเก้าอี้พร้อมนมกล่องใหญ่เป็นอาหารเช้า ท่ามกลางบรรดาผู้ติดตามไม่ปล่อยพวกเขาไป คนสองกลุ่มต่อสู้กันท่ามกลางเสียงปลุกเร้าของพระแม่ ทางออกล่ะ คนเพียงสิบคนจะต้านทานคนเกือบห้าสิบได้หรือ คำตอบคือเสียงกระสุนลั่นหนึ่งนัด พร้อมกับร่างที่ร่วงหล่นของพระแม่ผู้ยุยง เหตุการณ์ทุกอย่างสงบ และไร้สรรพเสียง